نام کاربری :
کلمه عبور :
  عضویت در سایت
  بازیابی کلمه عبور
 
   
گفتگو با فرزند شهید فیض الله بی زبان: این روزها کسی ارزش خانواده شهدا را نمی فهمد
محبوبه بی زبان فرزند شهید فیض الله بی زبان در گفتگو با هشت هزار قهرمان درباره نحوه آشنایی پدر و مادر و ازدواجشان گفت: پدرومادرم همسایه بودند، مادر از یک خانواده ثروتمند بود، سوگلی پدر و تحصیل کرده،  اما پدر به خانواده ای از قشر ضعیف جامعه تعلق داشت.  علی رغم مخالفت های شدید خانواده ها این دو ازدواج کردند. بعد هشت ماه زندگی مشترک پدر به سربازی اعزام شد. بعد از یکسال من به دنیا آمدم ۴۰روزه بودم که پدر برای اولین و آخرین بار مرا دیدند.

وی درباره نحوه اعلام خبر شهادت پدر افزود: سربازی پدر به پایان رسیده بود، نامه فرستاد که در حال بازگشت است. با اینکه مادرم در خانواده همسری ضعیفی زندگی می کرد اما انگشترش را فروخت تا برای بازگشت پدرم گوسفند قربانی کند. همه چیز آماده بود که خبر رسید پدرم به شهادت رسیده اند.

فرزند شهید ادامه داد: بعد از خبر شهادت مادر تا دوسال مریض و افسرده بود، تا وقتی من کودک بودم دردهایم کوچکتر بود، عمویم پشتمان بود، من تا سوم راهنمایی دقیق نمی دانستم پدرم شهید شده اما وقتی بزرگتر شدم کمبودهایم بیشتر شد، دردهایم هم بیشتر شد.

محبوبه بی زبان با گلایه از نگاه های جامعه به فرزندان شهدا گفت: ما در جامعه ای قرارگرفته ایم که مارا دوست ندارند و به ما احترام نمی گذارند. ما سال ها تلاش کردیم خانواده را رها کردیم درس خواندیم کار کردیم حتی بیشتر از بقیه اما همه با لبخند به ما بگویند چون فرزند شهیدی معلم شدی! همه طور دیگری به ما نگاه می کنند، این روزها کسی ارزش خانواده شهدا را نمی فهمد.

وی با بیان اینکه من انتظارم از جامعه این است درد فرزندان شهدا را بفهمند، افزود: تا کسی در کنار فرزند، همسر و خانواده شهدا قرار نگیرد نمی تواند درکشان کند، انسان ذاتا به دنبال رفاه است و نمی تواند درک کند کمبودهای عاطفی یعنی چه. ما باید زمینه را فراهم کنیم که جوانان به خانواده شهدا نزدیک شوند و نااگاهانه قضاوت نکنند. مردم احترام بگذارند به خانواده شهدا و احساسشان را درک کنند.

فرزند شهید درباره خلاهای عاطفی در سال های بی پدری گفت: شاید اکنون در رفاه تقریبی باشیم اما هرچه سنمان بالا تر می رود حساس تر می شویم چون خلاپدر را نمی توان با هیچ جایگیزینی پر کرد، ما اصلی ترین چیز را نداشتیم.

محبوبه بی زبان در خاتمه گفت: دلتنگی فرزندان شهدا خیلی زیاد است، گاهی خاطرات مادرم را خواب می بینم، می نویسم و با پدرم خلوت می کنم. دلتنگی کم نمی شود اما وجود آدم های خوب در کنارم باعث می شود اندوهم را فراموش کنم.

انتهای پیام

 


نگارنده : gilan94 در 1397/3/2 8:8:57


نظرات :